|
گروه زبان و ادبیات فارسی استان بوشهر
|
||
موضوع: نقدو بررسی محتوای کتاب درسی
بااحتـــرام
پیرو برنامه عملیاتی گروه ادبیات فارسی استان ، مقتضی است سرگروه های مناطق و شهرستان ها با توجه به بند اول و دوم برنامه عملیاتی نسبت به اجرای آن بر مبنای تقسیم بندی جدول زیر اقدام فرمایند . در ضمن مقالات برگزیده جهت درج در نشریه کشوری پویه ارسال می گردد. /ت
|
ردیف |
دروس |
شهرستان/منطقه |
|
1 |
ادبیات فارسی (عروض و قافیه ) سال چهارم متون نظم و نثر سال چهارم |
خارگ – بوشهر – دلوار |
|
2 |
آرایه ادبی و ادبیات فارسی (2) |
عسلویه – بردخون – کاکی – تنگستان |
|
3 |
ادبیات تخصصی (3) ادبیات فارسی سال سوم |
شبانکاره – دشتستان – سعدآباد- دشتی |
|
4 |
زبان فارسی(3) عمومی زبان فارسی (3) تخصصی |
جم – دیر – کنگان |
|
5 |
تاریخ ادبیات (1) تاریخ ادبیات (2) |
گناه – دیلم – ریگ |
به نام خدا
رئوس برنامه عملیاتی گروه ادبیات فارسی دوره متوسطه استان بوشهر در سال تحصیلی 91-90
درج در ادامه مطلب :
تبریک و شادباش به حضور پرشورتان در عرصه یاد گیری علم
و فرهنگ و ادب و آرزوی موفقیت و آینده ای شاد برای شما .
« مهرتان پر مهر باد »


در آذربايجان شرقي، ميرصالح حسيني متولد سال 1324 در شهرستان سراب به دنيا آمد. او به زبانهاي فارسي، عربي، انگليسي و فرانسه مسلط بود.

تردیدی نیست که بزرگ ترین شاعر ملی ما میان صفات بزرگی که داشته است به یک صفت خاص بر تمام شعرای عالم امتیاز دارد و آن منتهای شرم و عفاف اوست با جرات تمام می توان گفت که هیچ یک از شعرای جهان مانند وی بعفت پای بست نبوده اند اغلب زنانی که وی در شاهنامه وصف نموده مخصوصاً دارای خصایل بزرگ بشری که ممکن است در زن فراهم آید جلوه داده شده اند حکایات معروفی که در حق رودابه مادر رستم. گرد آفرید هم نبرد دلاور سهراب، کتایون دختر قیصر رم، منیژه مظهر پاک عشق و عفت و روشنک همسر اسکندر نمونه زن ایرانی دارد همیشه بهترین سرمشق برای مادران و دختران است هر گاه فردوسی زنی را وصف کرده نخست با منتهای عفاف از او نام برده و آن زن را مظهر نزهت و صفا شمرده و مقامی شبیه به مقام فرشتگان و خداوندان قدیم در حق وی قائل شده است و صفات بزرگ بشری مانند راستگوئی دلاوری همت و پرستش خاندان و دیار برای وی آورده است در سراسر شاهنامه از این نکات بر جسته موجود است که منتهای احترام فردوسی را به زن مجسم می سازد. در جائی فردوسی سخن از همسر خود به میان آورده یعنی در مقدمه داستان معروف بیژن چنین فرماید:

جمشید یكی از پادشاهان اساطیری ایران است. او بهزعم زمرهای پسر صلبی طهمورث بود و فرقهای او را برادر طهمورث گویند و طایفهای برادرزاده گفتهاند. در زمان جهانداری وی ممالك عالم به كمال معموری و آبادانی رسید. بهزعم طایفهای از مورخان جمشید اول كسی است كه استنباط علم طب كرد.
جمشید به قول طبری هفتصد سال و به عقیدة بعضی دیگر 617 سال به خداپرستی معتقد و ثابتقدم بود، آنگاه دعوی الوهیت كرد، ضحاك تازی لشكر بر سرش آورد و جمشید از مقاومت درمانده و فرار كرد. مدت سلطنت وی به قول اكثر مورخان هفتصد سال و حیاتش هزار سال بوده است. از جمله كتابهایی كه گزارشی از زندگی و روزگار جمشید به ما میدهد شاهنامة حكیم ابوالقاسم فردوسی است.
بیشك از جملة داستانهای عرفانی شاهنامه داستان جمشید است. اگر از منظر و خاستگاه عارفان به این داستان بنگریم درمییابیم كه جمشید نماد سلیمان است آن هم سلیمانی كه همسویی آن با سلیمان مطرح شده در قرآن كمتر از همخوانی آن با سلیمان مذكور در كتاب مقدس و متون عرفانی است. به علت اینكه سلیمانی كه در قرآن مطرح شده است طبق اعتقاد مسلمانان پیغمبر است و معصوم، لذا خطایی از وی سر نمیزند. اما سلیمانی كه در كتاب مقدس معرفی شده پادشاهی است كه در نهایت امر، دچار شرك و انحراف از مسیر حق شده و به همین دلیل قدرت و دولتش از هم گسیخته و نابود میگردد.
از نگاه عارفان سلیمان در عین اینكه ویژگیهای سلیمان پیامبر را دارد لیكن شخص خاصی نیست بلكه هر كسی كه در صراط حق گام بردارد و از عقل و اندیشة خویش به خوبی استفاده كند سلیمان است، علاوه بر این سلیمان پیامبر نیز از شأن و منزلت و حقیقت وجودی خود برخوردار است.
در اینجا ما خلاصهای از داستان سلیمان را برای اطلاع بیشتر و دقیقتر طبق بیان هر یك از این سه (قرآن، كتاب مقدس و متون عرفانی) به طور جداگانه یادآور میشویم و در ادامه به داستان جمشید از منظر عرفان میپردازیم.
|
|